|
Bu eser Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır. .
|
|
|
|
Yazar
|
:
Uğur Akbulut
& H. Avni Öztopçu
|
|
|
Türü |
:
|
|
Baskı Yılı |
:
2026
|
|
Sayı |
:
97
|
|
Sayfa |
:
26-36
|
|
DOI Number: |
:
|
| Cite : |
Uğur Akbulut & H. Avni Öztopçu, (2026). SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK BAĞLAMINDA SANAT EĞİTİMİ: RESİM-İŞ EĞİTİMİ ANABİLİM DALININ MONOGRAFİK KURUMSAL ANALİZİ. Route Education and Social Science Journal , 97, p. 26-36. Doi: 10.17121/ressjournal.3718.
|
|
89 65
|
Özet
Bu çalışma, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı’nın (AEF-RİEABD) tarihsel, mekânsal, pedagojik ve kültürel gelişimini monografik bir yaklaşımla incelemekte ve bu gelişimi sürdürülebilirlik perspektifinden değerlendirmektedir. Araştırma, 2004–2023 yıllarına ait arşiv belgeleri, bina planları, yıllıklar, ders programları, kişisel arşivler, fotoğraf kayıtları ve öğrenci verilerinin çoklu veri kaynağı yaklaşımıyla analiz edilmesine dayanmaktadır. Veri analizi, Yin’in (2003) önerdiği veri azaltma, veri görüntüleme ve sonuç çıkarma süreçleri doğrultusunda yürütülmüş; bulguların geçerliliği veri, yöntem ve teori üçgenlemesi ile desteklenmiştir. Bulgular, AEF-RİEABD’nin fiziksel mekânlarının dönemsel ihtiyaçlara göre yeniden düzenlendiğini; atölyelerin genişlediğini, öğrenci çalışma alanlarının çeşitlendiğini ve dijitalleşme sürecinin kurumsal kültürün önemli bir parçası hâline geldiğini göstermektedir. Öğretim elemanı profili, zaman içinde daha disiplinlerarası bir yapıya kavuşmuş; lisans programları ise geleneksel uygulamalardan dijital sanat, çevre temelli içerikler ve disiplinlerarası derslere doğru sistematik bir dönüşüm geçirmiştir. Videokoridor, çevrimiçi sergiler, okuma salonu ve tematik atölyeler gibi faaliyetlerin sosyal ve kültürel sürdürülebilirliğe önemli katkılar sunduğu belirlenmiştir. Öğrenci profili ise kuşaklar arası farklılıkları açıkça yansıtmakta; 2000 sonrası dijital yerli kuşağın bölümün pedagojik dönüşümünde belirleyici bir rol oynadığı görülmektedir. Sonuç olarak AEF-RİEABD, sürdürülebilirlik odaklı sanat eğitimi literatürüyle uyumlu biçimde; dijitalleşme, mekânsal dönüşüm, program güncelleme ve kurumsal kültür üretimi açısından yenilikçi bir örnek sunmaktadır. Çalışma, Türkiye’de sanat eğitimi programlarının sürdürülebilirlik temelli yeniden yapılanmasına yönelik somut öneriler de ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler
Sanat eğitimi, sürdürülebilirlik, monografik araştırma, dijitalleşme, program geliştirme, mekânsal dönüşüm
Abstract
This study examines the historical, structural, pedagogical, and cultural development of the Department of Art Education at the Atatürk Faculty of Education (AEF-RİEABD) through a monographic research approach and evaluates this development from the perspective of sustainability. The research is based on a multi-source dataset covering archival documents, architectural plans, yearbooks, curriculum records, personal archives, photographic materials, and student data from 2004 to 2023. Data were analyzed following Yin’s (2003) analytical strategy—data reduction, data display, and conclusion drawing—while credibility was ensured through data, methodological, and theoretical triangulation. The findings reveal that the physical structure of AEF-RİEABD has undergone continuous transformation, including the expansion of studios, diversification of student workspaces, and the institutional integration of digital practices. The academic staff profile has become increasingly interdisciplinary over time, and the undergraduate curriculum has evolved from traditional applied arts to digital art, environmentally oriented content, and interdisciplinary courses. Activities such as the video corridor project, online exhibitions, reading room initiatives, and theme-based workshops have contributed substantially to social and cultural sustainability. The student profile demonstrates clear generational differences, with the post-2000 digital native cohort playing a decisive role in shaping the department’s pedagogical transformation. Overall, the institutional development of AEF-RİEABD aligns closely with the literature on sustainability-oriented art education and offers an innovative model in terms of digitalization, spatial transformation, curriculum renewal, and cultural continuity. The study provides concrete recommendations for restructuring art education programs in Türkiye within a sustainability framework.
Keywords
Art education, sustainability, monographic research, digitalization, curriculum development, spatial
|
|
